เพราะไม่เคยได้อะไรมาโดยง่าย

วันนี้คงเป็นวันซวยของเราอย่างแท้จริง  มันเริ่มมาตั้งแต่เมื่อเช้าละ  ปกติรถตัวเองเนี่ยจะดึงเบรคมือขึ้นล็อคไว้ตลอด  และปล่อยเกียร์ว่างไว้   ปรากฎว่าเมื่อเช้าขึ้นรถสตาร์ท  ด้วยความที่ไม่ระวังพุ่งไปข้างหน้านิดหนึ่ง ดีว่าเบรคทัน  ก็แบบเฮ้ยไรเนี่ย  ปกติไม่เคยลืมไหงคราวนี้จอดแบบดับเครื่องไปหน้าตาเฉย  หวิดซวยแล้วไหมหละ

 แต่เรื่องเกิดขึ้นจริงๆ คือตอนเย็น  หลังเลิกงานไปรับเพื่อนเพื่อจะไปซื้อตั๋วรถ  ก็ขับเข้าไป บขสธรรมดา  เห็นแล้วหละ ว่ามีรถจอดอยู่  เราก็นึกว่าจอดส่งคน หรือว่าจอดคุยกัน  เพราะเห็นจอดนิ่ง  ไม่คิดว่าจะเคลื่อนตัวไปไหน  แล้วเห็นที่จอดรถว่างก็ตีไฟเลี้ยว   เลี้ยวเข้าไป  ปรากฏว่าพอเลี้ยวเท่านั้นแหละ 

 "ตูม!!!!"

รถหมุนเลย  หัวกระแทกพนักพิงจนรู้สึกปวดหัวจี๊ดขึ้นมา  เอาหละสิ  หันไปมองเพื่อนเป็นไรเปล่า  แล้วมองรถที่ชนเรา  แล้วก็รีบเอารถเข้าไปจอดลงมาดู   คุยกับคู่กรณี  เขาก็ถามดีๆ นะว่าเอายังไงดีหละ  ยังไงเนี่ย  จะถอยรถเหรอ หรือว่ายังไง

 ก็บอกว่าเปล่า เนี่ยหนูขับมาเห็นรถพี่กำลังจอดก็นึกว่าไม่ได้ไปไหน  เลยตีไฟเลี้ยวจะเลี้ยวมาจอด  เขาก็บอกว่าพี่ก็ไม่อยากให้ถึงตำรวจนะ  เอายังไงดี  เลยบอกว่า  งั้นซ่อมใครซ่อมมันแล้วกันพี่   รถหนูมันก็ไม่ได้ยับอะไรมาก  แล้วรถพี่หละ  เขาก็พามาดู  คือของเขาไฟหน้าแตก  แค่นั้น  ก็เลยบอก   เออซ่อมใครมันซ่อมละกันพี่  ตกลงกันได้  ต่างฝ่ายต่างเคลียร์  ก็โอเค  กลับบ้าน

 แล้วต้องมาชนตอนพ่อแม่ไม่อยู่อีกนะ  เดี๋ยวรอแม่กลับมาวันพฤ  ดูว่าเขาจะซ่อมไหม ถ้าไม่ซ่อมก็ปล่อยไว้ก็ได้  มันก็ไม่ได้อะไรมาก แค่ยุบ  สีถลอก เหอๆๆๆ  แต่ตกใจมากกว่าอะ  ตอนนี้ยังปวดหัวอยู่เลย 

ฝนก็ดันตกหนักอีก  ขับรถกลับบ้านมองไม่เห็นทางเลย  กลัวชนอะไรเข้าอีก เฮอ!